Trzydzieści jeden pierwszych przykazań.

                Sto Eonów minęło odkąd prorok Jazajandarabaszasz wszedł na szczyt świętej góry Barrabanan. Sto Eonów minęło odkąd Jazajandarabaszasz usłyszał pana i sto Eonów minęło odkąd spisał on słowa Jego przez Niego podyktowane. I spisał Jazajandarabaszasz owe słowa na kamiennej tablicy ryjąc w niej zębem pradawnej ryby żyjącej w praoceanie, a święconej przez ludy ciemne i złe. W roku 2409 w miesiącu Nassaran, tysiąc trzysta czterdzieści uncji po piątej dziedzinie czasu dziennego tablica owa zaginęła i miejsce jej spoczynku pozostaje nadal nieznane. Nazwana ona została „Szumiszmą” gdyż słowo to oznacza „Przykazanie płynące drogą tysiąca rzek wśród gwiazd i drzew” i Przykazań owych jest dokładnie i zawsze trzydzieści jeden. Zwane zaś są pierwszymi gdyż były to pierwsze przykazania Pana po piętnastej kwincie od stworzenia świata, a zatem i pierwsze w ogóle wszelkiego bytu.

Pierwsze przykazanie:

Nie będziesz jeść ludzkiego ni inszego mięsa w dni inne niż czwartek po środzie przed piątkiem.

Drugie przykazanie:

Nie będziesz chwalił zbędnie, a zwłaszcza gdy pochwała jest niezasłużona i zła.

Trzecie przykazanie:

Nie będziesz czynił bliźniemu swemu zła albowiem zło jest opozycją dobra a dobrem zwyciężać będziesz zło.

Czwarte przykazanie:

Nie będziesz zabijał i zjadał bliźniego bowiem jest to przeciwne Panu i jego sługom.

Piąte przykazanie:

Będziesz chwalił Pana w każdym dniu każdego Eonu aż po kres kresów do nowego początku kiedy to Pan naznaczy nowe drogi.

Szóste przykazanie:

Będziesz szanował naród swój i inny i względów mieć nie będziesz dla żadnego bowiem wszyscy są równi przed Panem.

Siódme przykazanie:

Będziesz zabijał, tropił i likwidował wszelkie abominacje zła wszelkiego.

Ósme przykazanie:

Będziesz zabijał wywerny, trolle, orków, wije parszywe i smoki brunatne ponieważ te są złe i nie pochodzą od Pana.

Dziewiąte przykazanie:

Co drugą środę co trzeciego tygodnia miesiąca Passrim każdego roku po ekwinonkcjum w piątym domu księżyca będziesz pościł i jadł jedynie owoce jabłoni.

Dziesiąte przykazanie:

Będziesz czynił dobro i zła się wystrzegał.

Jedenaste przykazanie:

Będziesz pił, jadł i palił co uznasz za stosowne, a niezakazane bowiem co niezakazane to dozwolone przez Pana.

Dwunaste przykazanie:

Będziesz wystrzegał się łamania prawa swego ludu.

Trzynaste przykazanie:

Talent swój będziesz wykorzystywał na chwałę Pana.

Czternaste przykazanie:

Będziesz bronił siebie i bliźnich przed złem.

Piętnaste przykazanie:

Będziesz pomagał i dawał potrzebującym tak by czynić dobro, albowiem i dobre chęci mogą być przyczynkiem do czynienia zła.

Szesnaste przykazanie:

Będziesz szanował własność swoją i sąsiada i z równym zapałem bronić będziesz obu przed wrogiem.

Siedemnaste przykazanie:

Alkohol jest darem od Pana, a więc nie czyni zła.

Osiemnaste przykazanie:

W co trzechsetną rocznicę Pierwszego Upadku Zła będziesz ostrzył swoje widły równo z wybiciem dwunastej cząstki i piątego atomu czasu dziennego od punktu zajścia Oka Dnia za horyzont świata.

Dziewiętnaste przykazanie:

Czwartego syna oddasz na sługę Pana, a drugą córę nauczysz gotować.

Dwudzieste przykazanie:

Będziesz dbał o pierś żony co by nie obwisła i sflaczała bowiem jest to Panu niemiłe.

Dwudzieste pierwsze przykazanie:

Parówkę jeść będziesz jedynie w bułce. Parówka i bułka muszą być ciepłe. Zimna parówka to dzieło Złego.

Dwudzieste drugie przykazanie:

Nie będziesz pić tam gdzie bydło twoje i koń twój.

Dwudzieste trzecie przykazanie:

Nie będziesz pochopnie pisał i czytał i wiedzy darmo rozdawał.

Dwudzieste czwarte przykazanie:

Pieniądze będziesz gromadził dla dobra swojego i bliźnich i wykorzystywał je będziesz by czynić ich szczęśliwymi lecz tak by się w szczęściu nie zatracić.

Dwudzieste piąte przykazanie:

Będziesz znał umiar i nadgorliwość poskromisz.

Dwudzieste szóste przykazanie:

Nie oddasz psa swego za mniej niż jest wart, konia za mniej niż trzy czwarte wartości jeśli starszy jest niż twój najmłodszy syn, a córki nie wydasz za człowieka bez konia.

Dwudzieste siódme przykazanie:

Jeśli czytać i pisać umiesz nauczysz i swoje dzieci tak by sztukę tę doskonaliły.

Dwudzieste ósme przykazanie:

Jeśli kiedy ktoś umyślnie zabije bliźniego twego ty od ołtarza mego weźmiesz go i przed Starszymi postawisz, a Starsi wydadzą nań wyrok ostateczny.  

Dwudzieste dziewiąte przykazanie:

Nie będziesz nawoływać do czynienia zła.

Trzydzieste przykazanie:

Nie będziesz pożądać ni żony, ni konia, ni wołu, ni domu, ni pola bliźniego swego i nie odbierzesz mu tego przemocą.

Trzydzieste pierwsze przykazanie:

Najstarszemu synowi nakażesz po śmierci swojej majątek twój przejąć i równo między braci i siostry niezamężne podzielić.

Link do video: http://adf.ly/6394402/kaen 

Stworzenie świata.

            Ziemia ma pięć tysięcy lat, albowiem pięć jest wieków i w piątym wypada nam żyć. Piątym, który jest mroczny i w którym to zło powraca do dawnych sił. Odbudowano bowiem fortecę i wznosi się pradawna Skała, która w swym cieniu skrywa wszystko co nieświadome potęgi Pana.

            Pięć tysięcy lat temu Pan to podźwignął z głębin kulę kamienną i wyrżnął w niej świat kształtem i duchem podobny naszemu. Nasz świat. Tak, bo z ciemności Pan nasz wyłuskał życie i życiem tym był ongi skalisty świat. Później to Pan uformował góry i doliny w które tchnął życie drzew i krzewów które człowiekowi podległe być miały. Między drzewa i krzewy rzucił Pan nasz zwierzynę, która jako płocha i słabsza podle woli człowieka bytować miała. Człowiek był zamiarem. Człowiek był celem. Człowiek był środkiem i ideą. Człowiek był, jest i będzie tak bowiem postanowił Pan i tak jest woja Jego.

            Pytacie, ile zajęło Panu stworzenie świata? Otóż, Pan tworzył świat pięćset sześćdziesiąt siedem dni. Dnia pierwszego, świat uzyskał formę. Dnia drugiego, Pan posiał życie i świat zyskał barwę i dźwięk żywego stworzenia. Dnia następnego życie poczęło się rozwijać i zdobywać ląd wszelaki. Dnia siedemnastego Pan wydźwignął ląd ponad resztę i doliny najgłębsze wypełnił praoceanem, a w górach wydrążył tunele i z nich polały się pierwsze rzeki. Potem nastał dzień czterechsetny, bo i Pan występuje w postaciach czterech. Wtedy to świat poznał człowieka, a człowiek poznał świat. Wtedy to rozpoczął się Wiek Pierwszy, wiek wolny od Zła, albowiem Zło jeszcze nie powstało. Był to więc Wiek Meridianowy, kiedy człowiek pojmował świat dziewięćdziesięcioma zmysłami i trwał ów wiek Eon. W ostatnim, tysiąc pięćset trzydziestym siódmym dniu Eonu, Pan utworzył wspaniały Krassnax, który miał być na jego chwałę.

Link do Świadomości http://adf.ly/eJ51H